12nota.com Forum - Son konular

İzin verilen maksimum dosya boyutu 10MB

wqaz — Mon, 12 Jan 2026 13:33:37 +0000

İzin verilen maksimum dosya boyutu 10MB

Darius Milhaud

Yagiz Arslan — Thu, 04 Sep 2025 11:35:17 +0000

Darius Milhaud (4 Eylül 1892 - 22 Haziran 1974), Fransız besteci, orkestra şefi ve öğretmendi. Les Six'in bir üyesiydi ve 20. yüzyılın en üretken bestecilerinden biriydi. Eserlerinde caz ve brezilya halk müziği izlenimlerine rastlamak mümkündür, bunun yanında pasajlarında politonaliteyi oldukça özgün bir işçilikle kullanmıştır. Milhaud, 20. yüzyılın en önemli modernist bestecilerinden biri olarak kabul edilir. Burt Bacharach, Dave Brubeck, Philip Glass, Steve Reich, György Kurtág, Karlheinz Stockhausen ve Iannis Xenakis gibi birçok isime ders vermiştir.

Önerdiğimiz eserleri:

Saudades do Brasil - https://www.youtube.com/watch?v=zZanU1ZaN6kLa

Création du monde -https://www.youtube.com/watch?v=0szdTIuKEGU

Le boeuf sur le toit 'Cinéma - https://www.youtube.com/watch?v=QD87U3PbUCQ

Suite "La cheminée du roi René," - https://www.youtube.com/watch?v=jpgzCOfE56o

MIDI siteleri

Yagiz Arslan — Sat, 30 Aug 2025 22:11:05 +0000

Herhangi bir sebeple -aranje, analiz, müzik görselleştirme vb.- bir eserin midisini bedavaya indirebileceğiniz kaynakları paylaşıyorum:

https://kunstderfuge.com/ - Efsanevi altınçağ piyanistlerinin rulolarının restore edilmiş versiyonlarının da bulunduğu, çoğu "vanilya" bestecinin midisini bulabileceğiniz bir kaynak.

https://www.classicalmidi.co.uk/ Orkestral eserlerin midilerinin çoğunlukta olduğu, daha obscure bestecilerin midilerini de bulabileceğiniz bir site.

https://musescore.com/ İnternette azıcık araştırarak indirebileceğiniz bir browser extensionıyla sitedeki bütün midileri, pdf ses dosyaları dahil, indirebileceğiniz. En popüler midi ve dijital edisyon sitesi.

Morton Feldman - Sekizinci Cadde'ye Selamlar

Yagiz Arslan — Sat, 30 Aug 2025 22:06:51 +0000

Morton Feldman'ın müzikal görüşlerini otobiyografik biçimde ele aldığı yazılarının derlendiği, Türkçe çevirisini oldukça takdir ettiğim bir kitap. Feldman'ın müzikal görüşlerini, gerek genel gerekse başka besteciler üzerine, merak eden ve öğrenmek isteyenlerin okumasını tavsiye ederim.

Ervin Nyiregyházi'nin Rachmaninoff 2. Piyano Konçertosu kaydı (2. bölüm)

Yagiz Arslan — Sat, 30 Aug 2025 22:01:41 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=p1rklL4qkPE

İdil Biret "THE PORTRAIT OF A CHILDHOOD PRODIGY"

Yagiz Arslan — Thu, 21 Aug 2025 15:54:19 +0000

Geçenlerde izlediğim ve oldukça başarılı bulduğum (piyanisti değil, belgeseli) İdil Biret belgeseli https://www.youtube.com/watch?v=mm6ewYGqB5U&t=

Puccini'nin Operaları?

brainrotrossinienjoyer — Thu, 21 Aug 2025 15:49:44 +0000

Puccini'nin operalarını nasıl buluyorsunuz? Bu sorduğum soru biraz damak zevki konusu ama ben Puccini'nin operalarına yeterince bağlanamıyorum. Bir de sürekli müziğin getirmiş olduğu akıcılıkla beraber bahsettiğim lirizm daha güçleniyor. Sürekli müziğe sevmiyorum değil, Verdi'nin (her ne kadar tam reçitatif kullanımını tamamen kaldırmasa da) örnekleri beni hep daha çekmiştir içine. Daha dinamik, daha parlak bir müziği var Verdi'nin. Ama lirizm kullanımı da dinamik ve bol kontrastlı olduğu için müziği lirik hissettirmiyor. Puccini'nin melodileri akıcı evet, ama fazla flu etkisi var. Tabii bu entry her türlü zevkler ve renklere bağlanıyor.

Çeyrek tonlarla prelüd

Yagiz Arslan — Thu, 21 Aug 2025 15:48:04 +0000

Geçen hafta Ivan Wyschnegradsky usülündeki çeyrek-ton sistemiyle yazdığım prelüd. Bütün eleştirilere açığım, keyifli dinlemeler diliyorum.

mikrotonalprelud.mp3

Müzikal Eliminasyonun Yan Etkileri

Yagiz Arslan — Thu, 21 Aug 2025 15:45:09 +0000

Benden Boulez gibilerini anlamak için yazı yazmamı istiyorlar. Böyle hususların varlığının sebebini anlamak ile beraber neden pratikten uzak olduklarını da göstermek istiyorum.

Bu argümanı binlerce defa sundum fakat önemi doğrultusunda yeniden belirtmek isterim: müzik dinleriz, çünkü belirli ses organizasyonları bize zevk verir.

Şimdi bu doğrultuda eğer tonal müzik hoşumuza gidiyorsa tonal müzik dinleriz, eğer atonal müzik hoşumuza gidiyorsa atonal müzik dinleriz.

Bu sözü ederken meydana getirdiğim soru işaretlerini görmezden geldiğimi düşünmeyin.. Elbette 1. dünya savaşı sonrası klasik müziğin geldiği noktada ele alınması gereken bazı fenomenler vardır.

Hiç şüphesizdir ki Boulez, Messiaen, Schoenberg, Berg gibi isimlerin müziklerinden zevk almak daha zordur çünkü bu besteciler kendilerinden önce gelen isimleri de müzikal havuzlarına katarak bestelerini meydana getirmişlerdir. Örneğin Arnold Schönberg’in form açısından halen klasik temelleri kullandığı barizdir.

Bu müzikal yığılmadan ötürü müziğin entelektüel seviyesi daha da yükselmeye başlar. Her zaman yalnızca 20. yüzyılın ücra ve anlaşılmaz olduğundan bahsedilir, ancak geç romantik dönemdeki uçuk kafaları ve 20. yüzyılın hemen başındaki isimleri de es geçmemeliyiz.

Reger’in aşırı modülatif ve kromatik karman çorman besteleri (bkz: Op. 45, Op. 57 ve Op. 73), Karg-elert’in genişletilmiş akorlarla ve uyumsuz seslerle donattığı armonyum parçaları, Villa-lobos’un Bachianas Brasileiras serisi, Florent Schmitt’in esrarengiz ritmik kümeleri.. Bunların hepsi yine anlaşılmayan ve uzak durulan fenomenlerdir.

Bu saydığım bestelerdeki müzikal birikim de yine oldukça yüksek seviyelerdedir ve yine bu yüzden bu müzikal parçalardan zevk almak kolay değildir.

Ben de 13 yaşımda iken György Ligeti dinlediğimde “bu ne saçmalık” demiştim. Daha sonraki günlerde aynı parçaları (Atmosfer, 13. Etüt “Şeytan Merdiveni”) bir kaç sefer dinlediğimde oldukça eğlenceli ve heyecan verici müzikler oldukları kanısına varmıştım.

Aynısını Schönberg’in piyano süiti ve Boulez’in 2. piyano sonatı için de söyleyebilirim. Bu müzikler ilk dinlediğim seferlerde beni entelektüel olarak zorlamış olsalarda bir kaç kere dinleyince tam benim zevkime uygun olduklarını, hatta duygu alemimdeki bir boşluğun kapatıldığını hissettim.

Burada şunu görmeliyiz: Bu parçaları bir kaç kere dinleyen ortalama zekada biri rahatlıkla bu parçalardaki matematiksel boyutu kavrayabilir ve sonrasında da bu müziğin hoşuna gidip gitmediğine karar verebilir. Tabii bu sefer elemenin de elemesini yapmış oluruz fakat bu fenomeni klasik müziğe girerek kabul etmiştik zaten.

Şu anda favori müzikal dönemimin erken 20. yüzyıl olduğunu söyleyebilirim. Çünkü bu dönemde gerçekten çok seçkin müzikal lezzetler bulunmaktadır. Max Reger, Samuil Feinberg, Alexander Scriabin, Nikolai Roslavets, Leopold Godowsky, Heitor Villa-lobos, Karol Szymanowski, Florent Schmitt, Nikolai Medtner, Nikos Skalkottas vb. bestecilerin hepsi bu döneme aittir. Bunların yanında orta ve geç 20. yüzyılın büyük bestecilerini de büyük bir zevkle dinliyorum ve takdir ediyorum: Pierre Boulez, Olivier Messiaen, György Ligeti, Alexandre Tansman, Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, İlhan Baran, Adnan Saygun, biraz daha geleneksel tarafta olan Nikolai Kapustin..

20. yüzyılın dinleyici kitlesinden bazı bireylerin bu müziği en elit ve objektif olarak başarılı müzik olarak görmesine dediğim her şeye rağmen katlanamıyorum. Bu çok yanlış bir bakış açısı, yukarıda da söylediğim gibi bu müzik her ne kadar entelektüel açıdan daha zorlayıcı olsa da bu onu diğer müziklerden daha “iyi” veya başarılı yapmıyor.

Yazının başında da dediğim gibi, müzik dinlememizin tek sebebi sevmemiz. Her ne kadar bu besteler entelektüel açıdan daha zorlayıcı olsa da bu klasik müziğin geneli için geçerli ve bu da bu besteleri ne daha başarılı ne de daha başarısız yapar.

Bu tarz bir estetik oluşuma bu denli bir statüyü yükleyen ve sonrasında da bu müziği dinlemeyenleri küçümseyen küstah insanları kınıyorum.

Louis Moreau Gottschalk

Yagiz Arslan — Thu, 21 Aug 2025 15:12:02 +0000

Louis Moreau Gottschalk (8 Mayıs 1829 - 18 Aralık 1869) Amerikalı besteci, piyanist ve kendi romantik piyano eserlerinin virtüöz icracısıydı. Kariyerinin büyük bir çoğunluğunu Amerika Birleşik Devletleri dışında geçirmiştir.

Gottschalk'ın müziği dönemin romantik tarzıyla güney amerika ritimlerinin, formlarının ve ezgilerinin ustaca bir füzyonu olarak tanımlanabilir. Bu son derece özgün tarzı, adının duyulmaya başlandığı zamanlarda avrupada skandal yaratmıştır.

Erken dönemindeki eserleri; Bamboula, La Savane, Le Bananier ve Le Mancenillier Gottschalk'ın gençken Lousiana'da duyduğu müziklerin anılarından oluşmaktadır. Bu erken dönem eserleri, klasik kültürün "kreole müzik"inin bildiğimiz en öncü parçalarını içeriyor.

Bestelerinin çoğu ölümünden sonra imha edildi veya kayboldu. Müzikolog Richard Jackson, Gottschalk'ın piyano müziğinin 1973'te yayınlanan bir koleksiyonunun editörü olarak görev yaptı ve aynı anda New York Halk Kütüphanesi'nde Gottschalk ve müziğinin bir sergisini düzenledi.

Önerdiğimiz eserleri:

Souvenir de Porto Rico (Marche de Gibaros):

Bamboula:

Minuit à Séville:

Grand Tarantella in D minor:

Ballade No. 6
Ballade No. 7
Ballade No. 8